Ne içim ısındı, ne memleket, Yaşam gibi mevsimler de burada belirsiz,
Ya hep kıştır ya da biraz yaz; Sabah kış giyinirsin, Güneş vurunca ansızın yaz…
İnsan da böyle işte,
Bir yanı ayaz, bir yanı yangın.
Gülüşler yarım kalır dudaklarda,
Sevinç bile yüreklerde hüzün, xemgin.
Ne tam ısınır içimiz,
Ne de üşümek biter bir gün.
Bu toprakta yalnız mevsimler değil,
Kader de kararsız, ömür sürgün…
Erzurum'a atfen....
Tayyar ÖZBEY/29.03.2026
